MGZ goes UK!

wo 30 jun Eind juni, begin juli. De laatste week van de intraining voor de meeste wedstrijdroeiers. Dit keer geen NSRF voor Middengroep Zwaar 2010, maar de Henley Royal Regatta! Na op de Koninklijke – Holland Beker een laatste race op de bosbaan te hebben gevaren naar alle tevredenheid, en dat werd ook wel eens tijd, zijn we maandagochtend in alle vroegte vanuit Utrecht vertrokken richting Calais, om daar de ferry te nemen richting Dover. Tom had zijn BE-rijbewijs gehaald, dus de Chimaera II, die prachtige boot, kon mooi mee op de Fruitkar achter de VW Golf.
Eenmaal aangekomen in het mooie plaatsje Henley-on-thames kwamen we al vrij snel Ruud Pepping tegen die daar aan het werk was voor Hudson. Tijdens de rondleiding die hij gaf keken we onze ogen uit. Toen al onder de indruk en er was nog geen race verroeid! De Thames was in het midden afgezet met palen, waardoor er altijd strak water was tijdens de races. Er waren ontzettend veel tribunes, maar de verwachting ging dan ook uit naar 200.000 bezoekers die de wedstrijden zouden komen volgen. Althans, die fysiek aanwezig zouden zijn, waarbij de interesse er soms meer voor elkaar was dan voor het roeien.
De laatste hand werd gelegd aan het gazon in de Steward’s enclosure, het dure V.I.P. gebied langs de baan, waarbij het gras superstrak tot de millimeter gemaaid werd. Graag hadden we op deze plek ook nog een kijkje willen nemen, maar de honderd pond per dag werd ons toch iets te gortig. Dat mocht echter de pret niet drukken. Vol verwachting volgden we de rest van het 2112 meter lange parcours langs de Fawley Meadows, tot dat we in de verte de Barrier en uiteindelijk Temple Island, alwaar de start plaatsvond, konden zien.
Terug bij de finish konden we ons meteen gaan wegen als ploeg. Dit vond men daar erg belangrijk. Het moest natuurlijk wel goed in het programmaboekje staan en dus werden de schattingen van onze ploeggenoten die nog onderweg waren vanuit Nederland niet geaccepteerd. Iedereen moest op de weegschaal komen staan, zelfs onze reserve Tom. Je wist immers maar nooit of je hem nog nodig had… Uiteraard ging het wegen niet in kilo’s, maar las de krasse knar ‘stones en pounds’ af van de weegschaal, waardoor we pas na wat rekenwerk een idee kregen. Ik geloof dat we best trots konden zijn op ons ploeggemiddelde van 14 stones en nog wat lb.
Dinsdag hadden we een dagje relaxen gepland. We zijn toen vanaf ons slaapadres bij de oom en tante van Sam, Virginia Water, net buiten Londen en zo’n drie kwartier rijden vanaf Henley, nog even langs de olympische roeibaan van 2012 gereden. Aldaar in Eton waren we van plan om ook nog even te roeien, maar uiteindelijk is dat er niet meer van gekomen. Aan het einde van de dag was ons team compleet (sommigen hadden die maandag nog tentamens) en hebben we op het raceparcours in Henley nog een training gedraaid.
Woensdag was de grote dag: RACE DAY! Uitgedost in onze wedstrijdjasjes maakten we de trip naar Henley, alwaar we onze ‘competitors car’ op een prominent plekje plaatsten. Onze tegenstander was reeds een paar dagen bekend en Ruud had ons er al op gewezen dat het wel eens een moeilijke pot kon worden. Als echte zware blaetapen moesten we natuurlijk een beetje lachen om die malle jongen. Hoe goed konden ze nou zijn? Bovendien, ze roeiden met oude riemen van Gyas, zoals menigeen op het forum al was opgevallen. Althans, het viel op dat de kleuren van Brock University uit Canada wel erg veel op die van ons leken op het filmpje. Dat zit zo: die jongens hadden behoefte aan een set Croker riemen. Ze gebruikten een boot van Hudson en kwamen zo bij Ruud terecht. Hij heeft vervolgens de SZ-serie van Gyas uitgeleend aan die specifieke ploeg, een van de honderden aanwezig op Henley, en vervolgens werd die ploeg door middel van loting aan ons gekoppeld. We vonden dit echt een bizar verhaal, zeker omdat veel van ons ook nog met die serie geroeid hebben, die toen ingeruild hebben voor betere riemen, nadat Martijn er nog een van gebroken had (er werd wat gebeden, wie weet brak er wel weer een… helaas bleken ze niet te gaan power-appen tijdens de warming-up), om er dan zeker mee afgepetst te worden op de belangrijkste wedstrijd van ons roeileventje?
Nou, dat bleek inderdaad zo te zijn. Het in-roeien ging heel behoorlijk, de afleiding was groot, maar gelukkig hadden we ons al ingesteld op veel onrust om ons heen tijdens het trainen de avond ervoor. Persoonlijk kon ik het toch niet laten om een paar keer opzij te kijken naar de mensen, voor wie ik precies op de juiste hoogte zat. Bedankt voor de tip, Rogier!
Achter Temple Island voltooiden we ons programma en hadden we al een paar keer oogcontact met onze Canadeze vrienden.
Onze coaches zaten ondertussen in het überhippe volgbootje van de Umpire klaar voor de start van onze race in de Temple Challenge, het veld voor universiteitsteams. We gingen hard van start, maar ondanks een goede race bleek Brock toch een maatje te groot voor ons. We probeerden nog enkele malen de aansluiting te vinden, maar de Canadezen wisten onze pushes heel behoorlijk te counteren. Na elk deel van de wedstrijd werd er een bordje gehesen van de ploeg die op dat moment voorlag, het bordje van de nummer twee werd dan afhankelijk van de achterstand, bijvoorbeeld een lengte, tot net daaronder gehesen. Zo kon men al van ver zien wie er voor lag en hoeveel. Helaas hebben wij dat nooit mogen zijn. Verdict: 2 lenghts. Enige troost blijft dat onze tegenstander de snelste dagtijd voer van de 32 ploegen in ons veld. Daartoe hadden we ze nog wel gedwongen. Onze tijd is niet bekend, want zo gaat dat op Henley: het is een tegen een, dus alleen de winnende tijd is belangrijk en hoe groot het gat was met de verliezer. Dat gat mocht uiteraard ook niet te groot zijn, want dat is ook weer zo onbeleefd, alhoewel ik niet geloof dat onze vrienden zich ingehouden hebben.
Tijdens de race meende ik nog een ‘Allez Gyas!’ te ontwaren, maar ik deed dit al snel af als de standaard waanzin in mijn hoofd in de laatste meters van de wedstrijd. Na afloop en weer op het droge bleken wij inderdaad een stel fans op de tribune te hebben. Jorieke, Elske, Marjolein en Linda waren speciaal voor ons naar Henley gekomen vanaf hun vakantie in Londen om te komen kijken. Dat vonden we echt heel gaaf!
Natuurlijk baalden we flink van onze uitschakeling, zeker omdat we veel andere ploegen in ons veld redelijk gemakkelijk hadden kunnen hebben en die mochten wel door. Deze gedachten werden bij de meesten echter al snel opzij gezet, omdat we wilden winnen, en als je wilt winnen moet je ze allemaal kunnen hebben. Onze oude rivalen uit Tilburg waren er ook en zij haalden wel vrij gemakkelijk de tweede ronde, terwijl Nereus, waar we op de Koninklijke nog zes seconden achterzaten, zelfs de finale haalde. Maar, het moet wel gezegd, zelfs die ene race was meer dan de moeite waard! Ook met de kennis van nu zouden we hem nog steeds gestart zijn, zo’n bijzondere ervaring is het om op de Thames te mogen varen met al die toeschouwers.
Later in de week hebben we onze uittraining gevierd door Nederland-Brazilië te kijken in een Britse Pub, met wat Brazilianen die de eerste twintig minuten groot lol hadden, en hebben we een aantal keer gebarbecued. Ook zijn we naar de stad Oxford geweest, hetgeen zeker de moeite waard was. Windsor Castle was een minder groot succes, omdat de entree toch wel duur was. Gelukkig hebben we ons nog een tijdlang vermaakt door Susan in een (te klein) Supermanpak te hijsen.
’s Zaterdags zijn we nog weer naar Henley geweest, daar we uitgenodigd waren door dhr. Landman, een Nederlandse kamprechter en lid van de Leander Club, om aldaar te komen high-tea’en. Dit aanbod, waarvoor we overigens wel moesten lappen, sloegen we niet af, want het was toch wel bijzonder om ontvangen te worden op de oudste roeivereniging ter wereld, waarvan alleen mensen lid mogen worden met bijzonder veel geld of een enorme staat van dienst in het roeien (lees: (meervoudig) Olympische Spelen, Boat Race, Henley Royal Regatta). Dat er wat kak lid was, was wel te merken en Sam kon bovendien erg vaak het verhaal achter zijn verragte Gyasjasje uitleggen. Daar liepen ook veel mensen met allerlei vreemde jasjes rond, maar de Engelsen waren er in de regel toch wat zuiniger op dan wij. Eerder op de dag waren een aantal van ons ook nog naar het roeimuseum geweest, waar we aan de boot gezeten hebben waarin sir Steve Redgrave zijn vijfde gouden Olympische medaille haalde. De Aylings zag er nog steeds vaarbaar uit en een zweetgeur uit zijn schoeisel heb ik niet kunnen ontwaren. Ondertussen waren er ook nog gasten van onze ploeg ergens druk aan het klaverjassen en frisbeeën; Engeland of niet, een man heeft wel zijn behoeftes, hetgeen Bob ook meer over kan vertellen.
Uiteindelijk zijn Peter, Lieke, Tom en ik zondag met de boot weer naar Dover gegaan om daar te overnachten… o nee, stiekem toch in een keer naar huis te gaan, want er scheen nog ergens een partijtje te zijn die avond. De andere auto’s volgden die maandag.
Al met al een hele ervaring. Zeker de moeite waard en eigenlijk zou elke roeier eens op Henley moeten zijn geweest. Wij als Middengroep Zwaar 2010 voelen ons bevoorrecht dat het mede dankzij onze vereniging mogelijk is geweest dat wij daar op de Thames konden roeien en als het aan ons ligt gaan we volgend jaar weer!

MGZ 2010

World Cup III: Luzern

vr 09 - zo 11 jul Afgelopen weekend was de World Cup III in Luzern. Voor Gyas kwamen Rogier en Nanne uit in het M2- veld en Paul en Joris in het LM2- veld. Beide 2-tjes hadden plaatsing afgedwongen door goede resultaten de laatste paar wedstrijden.

LM2-: Paul en Joris
Vrijdagochtend waren de heats van LM2- met in totaal 17 inschrijvingen. Een eerste of tweede plek zou toegang tot de halve finale geven. Aangemoedigd door de vele Gyassers en geïnspireerd door de Gyas-vlag kwamen ze als eerste door de 500 meter, maar uiteindelijk kwamen ze als derde over de finish. Hierdoor moest de halve finale bereikt worden via de Repechage. Met een goede race werden zij eerste in een nieuw Gyas-record (6:41.57)!
Zaterdagochtend was de halve finale waarbij het roeien heel goed was van 500 tot 1750 meter. Met een tweede tijd van beide halve finales lagen er kansen in de A-finale. In deze finale was het roeien minder goed dan in de halve finale ’s ochtends. Uiteindelijk kwamen Paul en Joris als zesde over de finish. Govert Pellikaan was als coach tevreden over het weekend.

M2-: Rogier en Nanne
Het M2- veld was met 20 inschrijvingen een heel zwaar veld met alle ploegen van wereldklasse aan de start. Nadat Rogier voor de start van de eerste heat nog even had gezwaaid naar alle Gyassers op de steiger bij de start, knalden zij ervan door. Als derde kwamen zij over de finish, waardoor zij veroordeeld waren tot de Repechage. In deze herkansing, die vooraf al tot een soort van finale was bestempeld, finishten zij als tweede achter Duitsland1 en hiermee mochten zij zich gaan opmaken voor de halve finale op zaterdag. Hier bleken er toch drie ploegen duidelijk beter en met de vierde plek werden ze verwezen naar de B-finale. De B-finale werd door Rogier en Nanne bestempeld als de beste race van het weekend. Na een goede start kwamen zij in een baanhaal van tempo 37! De laatste 300 meter werd een eindsprint ingezet van tempo 43. Hiermee werden ze tweede in de B-finale in een tijd van 6:33.40! Rogier: ‘In deze race hebben we echt maximaal alles eruit gehaald wat in ons zat!’. Een achtste plek op de World Cup in Luzern in dit veld is een erg goed resultaat!

Hollandbeker: 4 blikken en een SA-roeister!

za 26 - zo 27 jun Afgelopen weekend stond de Koninklijke Holland Beker op het programma. Traditiegetrouw een wedstrijd waar veel Nederlandse en internationale topploegen aan deelnemen. Daarnaast strijdt de top 6 van elk Eerstejaars Klassement om het velbegeerde Holland Beker blik.

Rogier en Nanne
Rogier en Nanne. Wat moet er nog over gezegd worden. Het seizoen kan voor de mannen niet meer stuk. Met nog slechts twee weken voor de afsluitende Worldcup te gaan was de Holland Beker een goede testcase.
Helaas voor de mannen deden er niet veel internationale ploegen mee in hun veld.
Op zaterdag voeren Rogier en Nanne een goede race en in een tijd van 6,44.57 was het verschil met de nummer laatst, een Belgische ploeg, meer dan een minuut. Rogier en Nanne konden door naar het erevlot. Met nog maar een blik achterstand op JWG was Rogier getergd om de volgende dag hetzelfde kunstje nog eens te flikken. Dat was de commentator overigens ook niet ontschoten.
Volgende dag: zelfde veld en ongeveer zelfde tijd. Wederom Rogier en Nanne soeverein als eerste over de meet. Onder toeziend oog van JWG himself, kregen Rogier en Nanne het blik overhandigd.

Paul en Joris
Dat Paul en Joris hard kunnen varen in de 2- hebben de mannen al laten zien. Echter hebben ze dat nog niet gedaan in het lichte veld, waardoor ze het lichte 2- Gyas record nog niet hebben kunnen aanscherpen.
Zaterdag kwamen Joris en Paul als eerste over de finish in de voorwedstrijd en kwalificeerden zich dus voor de finale. In de finale werd een officieel nieuw Gyas-record gevaren van 6,45.05. Goed voor een eerste plaats en dus een blik.
Omdat de roeibond de beste vier lichte 2-’s van de zaterdag op zondag in de lichte acht wilden plaatsen, konden Paul en Joris zondag het SA2- veld niet starten.
Ondanks dat Paul en Joris op slag zaten in de acht ging de acht niet hard genoeg. Kwalificatie voor de finale werd wel afgedwongen, maar daarin werden de mannen uiteindelijk vierde.

Een troost: Paul en Joris mogen hun oranje pakje houden. Over twee weken liggen ook zij aan de start in de 2- in Luzern!

Esmee
Esmee zou dit weekend alleen starten in de SB-acht en niet in de 4-.
In navolging van de 4- moest de acht zich nog kwalificeren voor het SB-WK in Wit-Rusland. Na de Hollandbeker zou door de roeibond bepaalt worden of de gevaren tijden genoeg zijn voor kwalificatie.
Op zaterdag liep de acht lekker en werd ruim eerste. Met dit blik op de Hollandbeker heeft Esmee de SA-status bereikt en kon de champagne aan het erevlot ontkurkt worden (zie foto’s).
Zondag werd weer in de acht gestart en nu werd er gevaren tegen de Holland dames acht. Dit gat mocht niet te groot worden. Uiteindelijk werd dit gat 13 seconden. Het is nu afwachten of Esmee ook in de acht naar het SB-WK mag.

MGZ
De laatste stop voor Henley was de Hollandbeker voor de mannen. In een technisch betere race dan op de Martini werden zij derde achter de SB-acht en de Henley acht van Nereus.

MGL
Gezien het geringe aantal aanmeldingen voor de lichte 4- velden hoefden de mannen van de MGL “slechts” twee keer de baan over dit weekend. Twee keer rechtstreeks finale. Op zaterdag werden de mannen vierde.
De zondag werd o.a. gestart tegen een SB en een Deense ploeg. De MGL wist in de buurt van deze ploegen te blijven, maar werden uiteindelijk wel 5e.

EJZ
De EJZ stond zesde in het Eerstejaars Klassement en mocht daarmee de Hollandbeker starten. Een zesde plaats betekent winst op elke ploeg die je weet te verslaan. Waar op de Martini de mannen van de overkant er nog met het blik vandoor wisten te gaan, werden onze jongens dit weekend vijfde. Voor Aegir

Sophie
Sophie zou dit weekend de Ladies Trophy starten. Een veld met 20 veel internationale deelnemers. Onder hen tweevoudig Olympisch kampioene Ekatarina Karsten uit Wit-Rusland. In de voorwedstrijd lag Sophie aan het startvlot naast deze topper. In een voorwedstrijd met alleen maar internationale skiffeuses werd Sophie knap derde en mocht daarmee de herkansing van die middag starten. Deze wist ze vervolgens overtuigend te winnen waarmee ze zich kwalificeerde voor de halve finale. Hierin werd Sophie vierde wat goed was voor de B-finale. Hierin werd ze uiteindelijk 2e.

1 blik op de Orca Slotwedstrijden

za 19 jun Inmiddels is de laatste wedstrijd van het competitieseizoen geweest. Afgelopen zaterdag vonden de Orca Competitie Slotwedstrijden plaats op de Bosbaan. De OCS was de finale van de NOOC C4+ Competitie. Alleen de beste 24 mannen- en vrouwenploegen mochten hieraan deelnemen: vanuit Gyas waren Sowieso en Altijd Hard 1 en 2 van de partij! Tevens was het de laatste wedstrijd van de clubacht, 2x, B4+ en 4+ bokaal. De OCS resulteerde uiteindelijk in één blik voor Boordevol!

Eerstejaarsploegen
Altijd Hard
De hele NOOC C4+ Competitie is Altijd Hard met twee boten gestart. Dit resulteerde veelal in goede resultaten in herenpoule 1 en 2. Na de Euros Drienerlo Regatta hoorden beide boten bij de beste 24 ploegen van Nederland, dus ze mochten deelnemen aan de finales op de Orca Competitie Slotwedstrijden. Hier moesten ze eerst een 500 meter starten, waarna de beste 12 ploegen weer doorgingen naar de halve finale. Deze kwartfinale kwamen beide boten goed door ze bereikten een eerste en tweede plek in de heat. Hierna moesten ze in de halve finale weer een 500 meter roeien. De tweede boot roeide hier een tijd van 1:50.13 en kwam als zesde over de finish, helaas niet voldoende voor de A-finale. De eerste boot was met een tijd van 1:40.04 meer succesvol. Zij bereikten een tweede plaats en behoorden bij de beste zes mannenploegen van Nederland. Als laatste race moest door beide boten in de A- en B-finale een 2km geroeid worden. De tweede boot werd hier vijfde in de B-finale in een tijd van 8:16.51, de eerste boot bereikte een zesde plaats in de A-finale in een tijd van 7:42.46. De ploeg laat hiermee zien duidelijk bij de top C4+ Competitie te horen!

Sowieso
Ook de damesploeg Sowieso hoorde bij de beste 24 vrouwenploegen van Nederland en liet in het seizoen zien de beste eerstejaarsvrouwenploeg van Gyas te zijn. Zij startten de kwartfinale in de Pino. De dames lieten mooi roeien zien, en knokten voor een plek bij de eerste drie ploegen. Het werd een nek-aan-nek race met een C4+ploeg van Njord. Helaas was deze ploeg net iets sterker en met een tijd van 1:59.95 bereikte Sowieso een vierde plaats in de heat. Dit betekende dat ze net niet door mochten naar de halve finale.

Bote d’Or
De dames van Bote d’Or waren na de EDR 37ste van Nederland en mochten dus helaas niet de finales starten. Wel startten ze, zelfs met twee boten, in het losse onervaren C4+ veld. Na wat geregel met invallers van Beneden Peil en stuurtjes verschenen de dames aan de start van de 2km. De tweede boot kwam als derde over de finish. De eerste boot werd overduidelijk eerste in de heat. De zes tijdsnelsten gingen uiteindelijk door naar de A-finale, hiertoe behoorde alleen de eerste boot, met een tijd van 8:59.53. In deze A-finale ging het roeien helaas iets minder en bereikte Bote d’Or een zevende plaats.

Lenteploegen
Santé
De dameslenteploeg Santé verscheen aan de start van de 500 meter in het Lenteveld, net als Legendarisch en Lekker Pittig. De Orca Competitie Slotwedstrijden was voor hun de eerste échte wedstrijd. Uiteindelijk werden zij vijfde in hun heat, met een tijd van 2:20.25.

Legendarisch
Legendarisch had drie weken geleden al de EDR gestart, waar ze blikten in het lenteveld. Helaas waren ze op de Orca Slot nét niet de sterkste in hun heat. De dames waren niet zo tevreden over hun race waarin ze tweede werden met een tijd van 2:06.56.

Lekker Pittig
Als laatste Gyaslenteploeg startte Lekker Pittig een 500 meter. In een pittig tempo kwamen de dames richting de finishlijn. Deze bereikten zij als derde in hun heat, ze roeiden een tijd van 2:11.24.

Ouderejaarsploegen
Clubheren 2010
Ook voor de clubheren was de Orca Slot de laatste wedstrijd. Helaas waren ze niet compleet, maar uiteindelijk was het toch gelukt een invaller te vinden. De eerste 500 meter van hun 2km kwamen ze goed door. Helaas viel het daarna wat weg en konden ze het niet meer echt opzoeken samen. Uiteindelijk werden de clubheren zesde en mochten ze helaas niet door naar de finale. De heren zijn negende geworden in de Kruithuisbokaal.

Club ‘19
Na de PEiL stonden de clubdames vierde in de Kruithuisbokaal. Bij de OCS lieten de dames in de voorwedstrijd strak roeien zien en werden ze nét tweede in een tijd van 7:18.58. Deze plaats was goed voor een plek in de A-finale. Hier ging het helaas iets minder, en werden ze vijfde met een tijd van 7:33.15. Uiteindelijk zijn de clubdames vierde gebleven in de clubachtbokaal.

Boordevol
Het blik voor Boordevol op de Asopos Driekamp smaakte natuurlijk naar meer! Ook op de OCS lieten de dames zich weer van hun beste kant zien. In de voorwedstrijd van het dames onervaren 4+ veld werden ze al duidelijk eerste, en mochten ze door naar de finale. Ook ’s middags voeren ze weer een keurige race met mooie halen en kwamen ze als eerste over de finish. Een tijd van 8:12.12 was goed voor een blik die ze mochten ophalen aan het erevlot!

Gyqualitas
Ook Gyqualitas startte in het dames onervaren 4+ veld. Hun voorwedstrijd ging helaas niet goed genoeg. De dames werden zesde in een tijd van 9:14.18, waardoor ze niet door mochten naar de finale.

Rosanne & Lisette
Rosanne & Lisette hebben in het seizoen een duidelijk stijgende lijn in de 2x laten zien. Ook op de Orca Slot waren ze weer tevreden over hun race. Ze voeren een goede 2km, maar eindigden net achter de nummer 1 en 2, waardoor ze niet door mochten naar de finale.

Laura & Nele
Ook Laura en Nele startten in het D2x veld. Hun heat was een beetje opgesplitst in twee delen, waarbij zij bij de beste drie hoorden. Helaas was hun tijd net niet voldoende voor een tweede plaats, waardoor ze niet door mochten naar de finale.

Briljant
Briljant startte hun laatste wedstrijd van de B4+bokaal. De voorwedstrijd kwamen ze makkelijk door. De dames voeren een vlakke race en kwamen als eerste over de finish. In de finale was het de hele 2km lang een nek-aan-nek race met Asopos. Helaas was deze ploeg net acht tiende sneller en werd Briljant tweede met een tijd van 8:25.84. Briljant is uiteindelijk heel netjes tweede geworden in de Chris Heuvelman B4+ bokaal!

De uiteindelijke standen van de ouderejaarsbokalen en de C4+ Competitie zijn (hopelijk snel) te zien op www.nooc.nl.

Martini Regatta met traditioneel veel wind

za 19 - zo 20 jun MGL
Op zaterdag werd als vanouds in de 2- gestapt en op zondag transformeerden de twee 2-’s weer tot een 4-. Op zaterdag lagen beide 2-’s in de voorwedstrijd van het LO2- veld in dezelfde heat. De voorwedstrijd werd overtuigend gewonnen door Jorrit en Joost met daarachter Tim en Frank: twee keer A-finale dus. In de A-finale stuitten de mannen op een sterke Nereus ploeg die er uiteindelijk met de winst vandoor ging. Joost en Jorrit werden tweede, Tim en Frank derde.
Op zondag werd meteen finale gevaren. In een sterk veld werden de mannen uiteindelijk vierde.

EJL
De vrijdag was al goed begonnen voor Eerstejaars Licht. Er werd een Martini sprint blik behaald. Op zaterdag verschenen de mannen in het LN4+ veld aan de start. Na een goede voorwedstrijd, werd de finale behaald. Hierin werd EJL uiteindelijk 4e.
Zondag werd de voorwedstrijd in het LB4+ veld gewonnen, in de finale werd EJL derde.

MGZ
Zaterdags werd zoals gewoonlijk het Development-veld gestart door beide 4-‘s. Het Development veld staat bekent als een zwaar veld. Na de voorwedstrijden wist alleen die vier met daarin: Sam, Pieter, Martijn en Willem zich te plaatsen voor de finale. In de finale werden de mannen zesde.
Zondag werd het O4-in een rechtstreekse finale gestart. Hierin eindigden beide viertjes als resp. vijfde en zesde.
Als afsluiter werd ook nog de SA8+ gestart. Hierin werd gevaren tegen een aantal combiploegen uit het Development klassement en wat ouderejaars ploegen. De mannen maakten twee mishalen waardoor ze vierde werden.

EJZ
De beslissing voor het mogen starten van de Koninklijke Hollandbeker zou dit weekend genomen worden. Na de voorwedstrijd wist de EJZ zich te plaatsen voor de A-finale. Hiermee was het starten van de Hollandbeker al veilig gesteld, aangezien grote concurrent Njord zich niet plaatste. In de A-finale werd de EJZ vijfde.
In het beginnelingenveld beloofde het een Gronings onderonsje te worden. Met nog zes ploegen over werd ’s middags meteen finale gestart. Lange tijd lagen onze mannen eerste, maar de goede halen werden in het tweede deel van de race minder, waardoor Aegir eroverheen klapte en won. De EJZ werd vierde.

MGD Gyas/Aegir
Omdat Laga zich had terug getrokken werd op zaterdag zowel door de Gyas/Aegir combi als de EJD rechtstreeks finale gevaren. In een goede race werd de Gyas/Aegir boot knap tweede en heeft daarmee laten zien de afgelopen twee weken aardig wat progressie te hebben geboekt.
Op zondag werd het DN4- gestart. De dames wisten zich te kwalificeren voor de finale maar werden daarin vijfde. Zondagmiddag werd er nog gecombineerd met Skoll in de SA8+. In dit veld werden Grietje en Kirsten met hun ploeg tweede.

MGD Gyas
Voor de mensen die het nog niet wisten: de Gyas MGD bestaat nu uit een 2-. Paulien en Marieke zitten sinds enkele weken in de 2- en de Martini zou de eerste wedstrijd worden.
Op zaterdag werd het DO2- veld gestart en daarin werd knap de finale gehaald. Na een goed eerste deel van de race konden de dames dit nog niet tot het einde vast houden. Ze werden vijfde.
Op zondag werd het DN2- veld gestart. De rechtstreekse finale verliep erg goed en de dames waren op jacht naar de overwinning. Door een mishaal zakten Paulien en Marieke iets terug en werden derde.

EJD
Zaterdag werd een rechtstreekse finale gevaren tegen o.a. de Gyas/Aegir combi. De EJD wist hierin knap vierde te worden. Op zondag was er wel een voorwedstrijd in het DN4- veld, maar helaas wisten de dames zich niet te kwalificeren voor de finale.

Steven
Op zaterdag kwalificeerde Steven zich met een derde tijd voor de A-finale. In de finale werd Steven derde.
Zondag startte hij het LB1x veld. Na plaatsing voor de finale werd hij hierin tweede.

Caroline
Zaterdag kende het LDN1x veld slechts meteen een finale. Hierin werd Caroline zesde.
Zondag was er wederom meteen een finale. Caroline werd hierin vijfde.

Marion
Net als Caroline startte Marion het LDN1x veld en het LDB1x veld, beide in een rechstreekse finale. Zaterdag werd Marion vijfde, zondag tweede.

Rogier en Nanne
Rogier en Nanne waren ook naar het winderige Harkstede afgereisd voor een potje rammen. Beide mannen zijn de laatste tijd zeer goed in vorm en dat heeft de bondscoach inmiddels ook gezien.
Van enige tegenstand was dit weekend geen sprake. Vanaf de start bouwden de mannen hun voorsprong alleen maar verder uit en in een tijd van 6.36.57 (Baanrecord !) behaalden zij het enige 2K Gyas blik van dit weekend.